Wirtualna wędrówka: Wejście na Kolanin i Świerzową ze Świątkowej Wielkiej, Polska
Trasa: Świątkowa Wielka, skrzyżowanie (436 m n.p.m.; 49.535254, 21.424355) – Czerwony szlak (493 m n.p.m.; 49.541084, 21.460022) – Kolanin (706 m n.p.m.; 49.545588, 21.449883) – Pod Ostryszem (560 m n.p.m.; 49.549506, 21.437879) – Pomierki (632 m n.p.m.; 49.565905, 21.434506) – Świerzowa (802 m n.p.m.; 49.565905, 21.434506)
Oznaczenie: żółty szlak, czerwony szlak
Długość: około 9,3 km
Czas przejścia: około 3:00 h
Suma podejść: 483 m
Suma zejść: 124 m
00:00:20 Świątkowa Wielka, skrzyżowanie
00:11:26 Potok Reszówka
00:14:45 Magurski Park Narodowy
00:30:35 Zejście ze szlaku
00:31:51 Kapliczka
00:43:46 Czerwony szlak
01:16:22 Kolanin
01:40:49 Pod Ostryszem
02:18:10 Pomierki
02:51:15 Świerzowa
Kolanin – wybitny szczyt o wysokości 706 m n.p.m. w zachodniej części Beskidu Niskiego. Znajduje się w bocznym grzbiecie Pasma Magury Wątkowskiej, w jego południowo-wschodniej części. Południowo-wschodnie zbocza Kolanina stromo opadają do Potoku Kiczera, północne zbocza opadają do Potoku Ryj a od zachodu sąsiaduje ze szczytem Ostrysz (635 m n.p.m.).
Kolanin jest zbudowany ze skał osadowych powstałych miliony lat temu na dnie dawnego oceanu. Należy do płaszczowiny magurskiej – największej i najwyższej jednostki strukturalnej w Karpatach Fliszowych. Tworzy go tzw. flisz, czyli naprzemianległe warstwy skał osadowych. Są to piaskowce magurskie, gruboławicowe, twarde i bardzo odporne na wietrzenie oraz erozję. To właśnie one budują najwyższe partie grzbietu Kolanina oraz odpowiadają za jego strome zbocza. Natomiast łupki ilaste i margliste występują na zmianę z piaskowcami, są znacznie miększe i podatniejsze na niszczenie, to w nich woda łatwiej żłobi doliny oraz przełęcze (jak pobliska Przełęcz Hałbowska).
Kolanin, podobnie jak sąsiednia Świerzowa czy Wątkowa, zawdzięcza swoją wysokość zjawisku inwersji rzeźby. Pod względem tektonicznym grzbiet ten jest synkliną (czyli geologiczną niecką/wklęsłością). Ponieważ jednak w owej niecce odłożyły się grube i wyjątkowo odporne warstwy piaskowca magurskiego, erozja “oszczędziła” to miejsce. Sąsiednie antykliny (wypukłości), zbudowane z miększych łupków, zostały z czasem rozmyte przez rzeki i zamieniły się w doliny, a twarda synklina Kolanina pozostała w krajobrazie jako wysoki, stromy grzbiet górski.
Szczyt Kolanina jest zalesiony. Porasta go las regla dolnego o charakterze pierwotnym. Po południowej stronie szczytu znajduje się niewielka przecinka, która odsłania widok na słowackie szczyty Beskidu Niskiego oraz na Góry Czerchowskie.
Zbocza Kolania porasta buczyna karpacka, którą tworzą przede wszystkim buk zwyczajny, jodła pospolita i jawor. W jej runie rośnie głównie żywiec gruczołowaty, śnieżyczka przebiśnieg, czosnek niedźwiedzi i zawilec gajowy.
Szczytowe partie Kolanina, gdzie gleba staje się uboższa, bardziej piaszczysta i zakwaszona, żyzna buczyna ustępuje miejsca kwaśnej buczynie górskiej. Drzewostan nadal tworzy głównie buk, ale drzewa są tu niższe, bardziej pokrzywione przez wiatr i szron.
Po zachodniej stronie szczytu, na wysokości około 620 m n.p.m. znajdują się źródła Potoku Ryj. Płynie on początkowo przez zalesione obszary Magurskiego Parku Narodowego na północny wschód, a następnie na wschód, mijając wsie Jaworze oraz Desznica. Ostatecznie wpada jako lewy dopływ do Wisłoki w miejscowości Kąty. Południowe, bardzo strome stoki Kolanina są pocięte gęstą siecią mniejszych, bezimiennych potoków potoków źródliskowych oraz mniejszych cieków, które spływają bezpośrednio w kierunku południowym. Zasilają one potok Krempna (Krempanka) oraz wody samej Wisłoki w jej górnym biegu, niedaleko zalewu w Krempnej.
Przez szczyt Kolanina przebiega znakowany na czerwono Główny Szlak Beskidzki.
Film zarejestrowany w dniu 20 października 2025 roku.
