Bukowa Góra (Pogórze Wielickie)
Bukowa Góra – wzgórze o wysokości 338 m n.p.m. na Pogórzu Wielickim. Znajduje się we wschdoniej cześci pogórza w miejscowości Biskupice. Od południowego-wschodu sąsiaduje ze wzgórzem Bukowiec, północne zbocza stromo opadają do Potoku Bogusława, od zachodu wzgórze opływan nienazwany potok będący lewym dopływem Potoku Bogusława.
Pod względem budowy geologicznej Bukowa Góra stanowi klasyczny przykład brzeżnej strefy Karpat Fliszowych. Wzgórze to powstało w wyniku skomplikowanych procesów tektonicznych podczas orogenezy alpejskiej, w trakcie których fałdujące się skały zostały nasunięte ku północy na młodsze osady mioceńskie Zapadliska Przedkarpackiego. Złożona struktura tektoniczna tego obszaru sprawia, że w podłożu stykają się ze sobą utwory jednostki podśląskiej oraz śląskiej.
Głównym zrębem budującym wzgórze jest tak zwany flisz karpacki, składający się z naprzemianległych warstw skał osadowych. O ostatecznym kształcie wzniesienia zadecydowała obecność gruboławicowych, odpornych na niszczenie piaskowców fliszowych, przekładanych miększymi i podatniejszymi na wietrzenie łupkami ilastymi oraz marglistymi. Wyjątkowa twardość tutejszego piaskowca sprawiła, że Bukowa Góra wykształciła się jako tak zwana forma twardzielowa – otaczające ją bardziej miękkie skały uległy erozji, pozostawiając wyraziste, górujące nad okolicą wzniesienie.
Lita skała fliszowa przykryta jest warstwą osadów czwartorzędowych. Na szczycie oraz na stoki wzgórza składają się gliny zwietrzelinowe i deluwialne z bogatą domieszką okruchów skalnych, a także pokrywy pyłowe o charakterze lessopodobnym. To na nich wykształciły się współczesne gleby brunatne i płowe. Naprzemienne ułożenie przepuszczalnych piaskowców oraz nieprzepuszczalnych ilastych łupków, w połączeniu z obecnością gliniastej pokrywy i nachyleniem stoków, stwarza warunki sprzyjające powstawaniu osuwisk podczas długotrwałych lub intensywnych opadów deszczu.
Bukową Górę porasta las liściasty. Wyższe partie oraz bardziej strome fragmenty wzniesienia porasta buczyna – zbiorowisko z wyraźną dominacją buka, wykształcone na podłożu wytworzonym z wietrzejących piaskowców fliszowych. W niższych partiach oraz na łagodniejszych zboczach las płynnie przechodzi w wielogatunkowy grąd, czyli wielopiętrowy las dębowo-grabowy. W takich miejscach bukom towarzyszą liczne dęby, graby, lipy oraz klony.
Na szczycie wzniesienia znajdowało się grodzisko powstałe na przełomie epoki brązu i żelaza a więc w okolicach 2500 do 3000 lat temu. Grodzisko powstało prawdopodobnie przez zniwelowanie całego wierzchołka wzniesienia tak by powstał majdan w kształcie owalu o średnicach około 120 na 60 metrów. Majdan był otoczony wałem ziemnym a dodatkowo od strony północnej znajdował się kolejny wał oddzielony od głównego suchą fosą. Archeolodzy odkryli na wzniesieniu liczne ślady ceramiki z końcowej fazy epoki brązu.
Na szczyt prowadzi oznakowana na mapie ścieżka.
Wędrówki powiązane z obiektem BUKOWA GÓRA (POGÓRZE WIELICKIE):
