Bukowa Góra (Góry Świętokrzyskie)

Bukowa Góra – szczyt o wysokości 484 m n.p.m. w Górach Świętokrzyskich. Znajduje się w środkowej części Pasma Klonowskiego, którego jest najwyższym szczytem. Drugi, niższy wierzchołek Bukowej Góry znajduje się w odległości około 600 metrów na zachód. Od zachodu Bukowa Góra sąsiaduje ze szczytem Jończykowa Górka, na wschód jej grzbiet opada do Potoku Krupka. Północne zbocza stromo opadają do Potoku Psarka a południowe zbocza łagodnie opadają do miejscowości Klonów.

Bukowa Góra tworzy grzbiet o długości około 8,5 km zbudowany z dolnodewońskich piaskowców kwarcytowych. Po północno-zachodniej stronie szczytu, na obszarze około 90 m2 znajdują się liczne bloki i monolity skalne o wysokości około 5 metrów. Jest to przykład ostańcowych skałek, które tworzyły się w okresie zlodowaceń jako efekt procesów zbliżonych do tych, które mają miejsce współcześnie na obszarach polarnych. Na skałach można dostrzec wyraźnie ślady procesów erozji i wietrzenia. Rzeźbę skał urozmaicają pionowe rozpadliny i większe spękania skalne. Skały tworzyły się pierwotnie jako piaszczysty osad płytkiego zbiornika wodnego. W niektórych odmianach piaskowców budujących Pasmo Klonowskie można dostrzec odciśnięte ślady skorupek ramienionogów. Tam, gdzie skała składa się prawie wyłącznie ze szczątków i pozostałości ramienionogów, mamy do czynienia z tzw. piaskowcem spiriferowym.

Bukowa Góra porośnięta jest lasem bukowo-jodłowym z bogatym i zróżnicowanym runem, zawierającym chronione gatunki roślin. Oprócz buczyny karpackiej z żywcem gruczołowatym zaobserwować można również buczynę sudecką, z nieco odmiennym składem gatunkowym roślin.

Odmienny typ lasu do dominującej na tym terenie Puszczy Jodłowej spowodował, że w 1996 roku włączono tę część Pasma Klonowskiego do Świętokrzyskiego Parku Narodowego.

W pobliżu szczytu krzyżują się znakowany na zielono Szlak im. Jerzego Głowackiego oraz znakowany na żółto szlak turystyczny Barcza – Bukowa Góra.

Wędrówki powiązane z tagiem BUKOWA GÓRA (GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE):