Krzakoska Skała
Krzakoska Skała – wychodnia skalna w Beskidzie Śląskim. Znajduje się w bocznym grzbiecie odchodzącym od Stożka Małego. Jej górna krawędź leży na wysokości 720 m n.p.m.
Skała charakteryzuje się pionowymi, miejscami mocno przewieszonymi ścianami o wysokości sięgającej od 10 do 15 metrów, a długość całego ciągu skalnego wynosi około 100 metrów. Z płaskiego wierzchołku wychodni rozpościera się panorama na dolinę Wisły oraz pobliskie grzbiety górskie, w tym pasmo Równicy i Cienków. Ze względu na swoje wybitne walory krajobrazowe i naukowe, obiekt już w 1958 roku został objęty ochroną jako pomnik przyrody nieożywionej.
Pod względem geologicznym Krzakoska Skała jest klasycznym przykładem ostańca zbudowanego ze skał fliszu karpackiego, należącego do tzw. płaszczowiny śląskiej. Tworzą ją gruboławicowe, odporne na wietrzenie piaskowce i zlepieńce dolnych warstw istebniańskich, które osadziły się na dnie dawnego oceanu w okresie górnej kredy (około 70–80 milionów lat temu). Obecny, surowy kształt ambony skalnej z licznymi szczelinami, okapami i niszami u podnóża to efekt długotrwałych procesów erozji, wietrzenia mrozowego oraz grawitacyjnego osiadania całego stoku Kobylej.
Wędrówki powiązane z obiektem KRZAKOSKA SKAŁA:
