Pasmo Klonowskie
Pasmo Klonowskie – pasmo w północnej części Gór Świętokrzyskich. Rozciąga się równoleżnikowo na długości około 19 km od Zagnańska w dolinie Bobrzy na zachodzie, po okolice Bodzentyna na wschodzie. Południowe zbocza pasma opadają do Doliny Wilkowskiej i do Doliny Lubrzanki a północne zbocza opadają do Doliny Bodzentyńskiej.
Pasmo Klonowskie zbudowane jest głównie z odpornych piaskowców i kwarcytów dewońskich. We wschodniej jego części na Bukowej Górze znajdują się liczne bloki i monolity skalne o wysokości około 5 metrów. Na skałach można dostrzec wyraźnie ślady procesów erozji i wietrzenia. Rzeźbę skał urozmaicają pionowe rozpadliny i większe spękania skalne. Skały tworzyły się pierwotnie jako piaszczysty osad płytkiego zbiornika wodnego. W niektórych odmianach piaskowców budujących Pasmo Klonowskie można dostrzec odciśnięte ślady skorupek ramienionogów. Tam, gdzie skała składa się prawie wyłącznie ze szczątków i pozostałości ramienionogów, mamy do czynienia z tzw. piaskowcem spiriferowym.
Pasmo w większości porośnięte jest lasem bukowo-jodłowym. Bukową Górę po wschodniej stronie porasta żyzna buczyna karpacka z żywcem gruczołowatym oraz buczyna sudecka, z nieco odmiennym składem gatunkowym roślin. Odmienny typ lasu do dominującej na tym terenie Puszczy Jodłowej spowodował, że w 1996 roku włączono tę część Pasma Klonowskiego do Świętokrzyskiego Parku Narodowego. W zachodniej części pasma w 1984 roku utworzono Rezerwat Barcza w celu ochrony odsłonięć skał dolnodewońskich, przede wszystkim tufitów, które stanowią cenny dowód wulkanizmu na terenie Gór Świętokrzyskich.
Główne szczyty pasma: Bukowa Góra (484 m n.p.m.), Barcza (465 m n.p.m.), Czostek (429 m n.p.m.), Miejska Góra (426 m n.p.m.), Wasińskiego Górka (418 m n.p.m.), Psarska Góra (415 m n.p.m.), Góra Chełmowa (399 m n.p.m.), Jończykowa Górka (390 m n.p.m.).
Przez pasmo przebiega znakowany na zielono Szlak im. Jerzego Głowackiego oraz znakowany na żółto szlak turystyczny Barcza – Bukowa Góra.
Wędrówki powiązane z tagiem PASMO KLONOWSKIE:
