Pasmo Łamanej Skały

Pasmo Łamanej Skały – pasmo górskie we wschodniej części Beskidu Małego. Przebiega równoleżnikowo od Doliny Soły na zachodzie do Doliny Skawy na Wschodzie. Od północnej strony opada na Pogórze Śląskie a od południa sąsiaduje z Pasmami Pewelsko-Krzeczowskimi. Od Madohory w kierunku zachodnim odchodzi długi grzbiet Wielkiego Gibasów Gronia opadający do Rzeki Kocierzanka w miejscowości Kocierz Moszczanicki, od Potrójnej w kierunku północnym odchodzi krótki grzbiet Jawornicy opadający do Potoku Targaniczanka w miejscowości Targanice a od Gronia Jana Pawła II odchodzi długi grzbiet Gancarza opadający do Rzeki Wieprzówka w Andrychowie.

Partie szczytowe Pasma Łamanej Skały porośnięte są dolnoreglowym lasem świerkowym z domieszką buka
i jodły. Prawdziwą rzadkość przyrodniczą stanowi fragment górnoreglowego boru świerkowego rosnącego w rejonie szczytu Łamanej Skały, na nietypowej dla roślinności górnego regla wysokości ok. 900 m n.p.m. Ostatnie naturalne zbiorowiska buczyny karpackiej chronione są na obszarze rezerwatu Szeroka w rejonie Cisowych Grap
oraz Zasolnicy. W pozostałej części przeważają lasy mieszane, w których występują graby, dęby, jesiony, wiązy górskie, olchy czarne, wierzby, brzozy, jarząby pospolite.

Na grzbietach i zboczach znajduje się wiele dawnych polan pasterskich, które stopniowo zarastają lasem w wyniku zaprzestania na nich działalności pasterskiej.

Najwyższe szczyty pasma to Łamana Skała (929 m n.p.m.), Madohora (910 m n.p.m.) i Leskowiec (918 m n.p.m.).

Wędrówki powiązane z tagiem PASMO ŁAMANEJ SKAŁY: