Wyżyna Katowicka

Wyżyna Katowicka – mezoregion geograficzny znajdujący się w centralnej części Wyżyny Śląskiej. Średnia wysokość wyżyny to 250 – 300 m n.p.m., miejscami powyżej 320 – 340 m n.p.m. Najwyższe wzniesienia to Góra Św. Doroty – 382 m n.p.m., Wzgórze Wandy w Katowicach – 357 m n.p.m. i Góra Św. Wawrzyńca w Orzeszu – 355 m n.p.m.

Rzeźbę terenu kształtują zrębowe płaskowyże, garby i wzgórza, oddzielone od siebie kotlinami zapadliskowymi.
Na Wyżynie znajdują się dwa rezerwaty przyrody – florystyczny – „Ochojec” w dolinie Ślepiotki w Katowicach, z ostoją gatunków górskich oraz rezerwat leśny – „Las Murckowski”, chroniący naturalny las bukowy na stokach Wzgórza Wandy w Katowicach.

Cechą charakterystyczną Wyżyny Katowickiej jest duże przeobrażenie środowiska przyrodniczego, głównie przez górnictwo i przemysł, ale także w wyniku rozwoju transportu i urbanizacji. Niekorzystne zmiany w środowisku przyrodniczym obejmują przeobrażenia rzeźby, zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego, zmiany stosunków wodnych, zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych oraz degradację gleb i szaty roślinnej.
W krajobrazie wyróżniają się liczne zwałowiska odpadów górniczych i przeróbczych, wyrobiska po eksploatacji piasków podsadzkowych, glinianki, kamieniołomy oraz wysokie nasypy komunikacyjne.

Wędrówki powiązane z obiektem WYŻYNA KATOWICKA: