Wirtualna wędrówka: Spacer Pasmem Bliźniaków na Pańską Górę, Polska
Trasa: Zagórnik Skornica (424 m n.p.m.; 49.830132, 19.394536) – Przełęcz Kaczyńska (478 m n.p.m.; 49.830896, 19.407691) – Kobyla Głowa (543 m n.p.m.; 49.836640, 19.399797) – Susfatowa Góra (541 m n.p.m.; 49.839917, 19.399911) – Skrzyżowanie Panienka (522 m n.p.m.; 49.843051, 19.399684) – Przykraźń (552 m n.p.m.; 49.844081, 19.395587) – Przełęcz Łazy (504 m n.p.m.; 49.845299, 19.390906) – Wapiennica (526 m n.p.m.; 49.845804, 19.386222) – Przełęcz Biadaszowska (436 m n.p.m.; 49.846456, 19.381489) – Czuby (491 m n.p.m.; 49.848409, 19.378228) – Kobylica (495 m n.p.m.; 49.848464, 19.372707) – Gronie (473 m n.p.m.; 49.849011, 19.369471) – Przełęcz Pańska (393 m n.p.m.; 49.849341, 19.361329) – Pańska Góra (428 m n.p.m.; 49.851655, 19.357026)
Oznaczenie: ścieżka edukacyjna czerwona, zielony szlak
Długość: około 6,9 km
Czas przejścia: około 2:30 h
Suma podejść: 223 m
Suma zejść: 229 m
00:00:18 Zagórnik Skornica
00:00:34 Potok Kamieniec
00:05:59 Potok Kamieniec
00:10:31 Potok Kamieniec
00:18:47 Stawy na Potoku Kamieniec
00:30:45 Kapliczka
00:31:11 Przełęcz Kaczyńska
00:52:52 Kapliczka
01:02:09 Kobyla Głowa
01:12:12 Susfatowa Góra
01:22:09 Skrzyżowanie Panienka
01:22:21 Kapliczka
01:23:22 Kapliczka
01:31:47 Zejście ze szlaku
01:33:22 Przykraźń
01:36:38 Powrót na zielony szlak
01:45:46 Przełęcz Łazy
01:51:32 Zejście ze szlaku
01:57:35 Wapiennica
02:12:49 Zielony szlak
02:14:03 Przełęcz Biadaszowska
02:15:06 Kapliczka
02:26:04 Czuby
02:31:08 Przełęcz bez nazwy
02:37:26 Kobylica
02:44:18 Gronie
02:47:28 Zejście ze szlaku
02:55:30 Skrzyżowanie szlaków
03:02:14 Przełęcz Pańska
03:07:33 Skrzyżowanie szlaków
03:08:24 Zejście ze szlaku
03:10:41 Pańska Góra
Pańska Góra – szczyt o wysokości 428 m n.p.m. w Beskidzie Małym. Jest najbardziej na północ wysuniętym wzniesieniem tego pasma górskiego. Znajduje się w zachodniej części Pasma Bliźniaków. Od wschodu przez Przełęcz Pańską sąsiaduje ze szczytem Gronie. Zachodnie i południowe zbocza opadają do Rzeki Wieprzówka.
Budowa geologiczna Pańskiej Góry odbiega od typowych grzbietów beskidzkich. Trzon całej formacji tworzą karpackie skały fliszowe należące do jednostki tektonicznej zwanej płaszczowiną śląską. Flisz ten powstał z osadów morskich gromadzących się w dawne epoki geologiczne (głównie w kredzie i paleogenie) na dnie dawnego oceanu Tetydy. Składa się on z naprzemianległych warstw piaskowców oraz łupków i mułowców. To właśnie odpór twardych ławic piaskowca wobec procesów wietrzenia ukształtował obecny, wznoszący się nad Kotliną Andrychowską ulokowany zarys góry.
Najważniejszą osobliwością techniczno-geologiczną wzniesienia są tzw. Skałki Andrychowskie. Są to gigantyczne bloki skalne uwięzione w skałach fliszowych, które zostały wyrwane z dawnego podłoża i przesunięte wraz z nasuwającymi się płaszczowinami karpackimi podczas ruchów górotwórczych orogenezy alpejskiej. Skałki te tworzą odmienne pod względem wiekowym i litologicznym otoczenie, stając się unikatową wyspą geologiczną w skali całych Beskidów.
Na zachodnim stoku Pańskiej Góry dominują wapienie, natomiast na stoku północnym zidentyfikowano bloki zawierające wśród górnokredowych osadów osadowych znacznie starsze skały metamorficzne datowane na dewon (osiągające miąższość do kilkudziesięciu metrów). Odsłonięcia te stanowią bezcenny wgląd w dawne podłoże (tzw. pragazowisko) Karpat, które na co dzień leży ukryte głęboko pod grubą pokrywą osadową.
Najmłodszym elementem budowy są utwory czwartorzędowe przykrywające lity trzon góry. Składają się na nie głównie gliny zwietrzelinowe powstające z rozpadu łupków i piaskowców na stokach, a także rumowiska skalne i osady deluwialne. W niższych partiach i u podnóża góry dochodzą do nich osady rzeczne spływających wód oraz drobne osady wietrzeniowe, które tworzą podatne na erozję pokrywy glebowe.
Szczyt jest porośnięty lasem mającym charakter parku miejskiego. Powstał on w wyniku gruntownej rewitalizacji tego obszaru, przekształcając zaniedbane fragmenty lasu i przyległe tereny w przestrzeń wypoczynkową dla mieszkańców oraz turystów. Głównym elementem charakterystycznym parku jest nowoczesna, 32-metrowa wieża widokowa wzniesiona w pobliżu szczytu. Roztacza się z niej panorama Beskidu Małego, doliny Wieprzówki i okolicznych miejscowości.
W pobliżu szczytu krzyżuje się znakowany na zielono szlak turystyczny Andrychów – Świnna Poręba oraz znakowany na czarno szlak turystyczny Inwałd – Złota Górka.
Wędrówka zarejestrowana w dniu 26 lutego 2026 roku.
