Jesienna wędrówka do Rezerwatu Przyrody Ciechostowice na Garbie Gielniowskim. Wyruszamy z polany na granicy Sobótki i Mroczkowa-Kapturowa. Wchodzimy w głąb lasu, gdzie obok jodeł, buków i świerków licznie występuje modrzew polski. O tej porze roku jego igły przybierają piękne, żółto...
Region: Garb Gielniowski
Garb Gielniowski – mezoregion fizycznogeograficzny w północnej części Wyżyny Kieleckiej. Obejmuje pas wzniesień, ciągnących się z południowego wschodu (od Skarżyska-Kamiennej) ku północnemu zachodowi (do Gielniowa). Na zachodzie graniczy ze Wzgórzami Opoczyńskimi, na południu z Płaskowyżem Suchedniowskim, na wschodzie z Przedgórzem Iłżeckim, natomiast na północy z Równiną Radomską. Zajmuje powierzchnię około 515 km². Najwyższym szczytem Garbu Gielniowskiego jest wzgórze Altana, które wznosi się na wysokość 408 m n.p.m.
Garb Gielniowski to wyżynno-pagórkowaty region stanowiący mezozoiczne obrzeżenie Gór Świętokrzyskich, z najwyższym wzniesieniem o nazwie Altana. Jego urozmaicony krajobraz zdominowany jest przez wydłużony wał wzniesień rozciętych dolinami rzecznymi (m.in. Radomki i Drzewiczki) oraz liczne formacje skalne. Trzon geologiczny obszaru tworzą osady z przełomu triasu i jury – głównie odporne na erozję piaskowce retycko-liasowe, przeplatane miękkimi iłami oraz łupkami. Tutejsze formacje są bogate w rudy żelaza (syderyty), które przez wieki stanowiły bazę dla Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, a pozostawione po górnictwie hałdy i zapadliska do dziś wtapiają się w otoczenie. Dodatkowo osady te słyną z unikalnych, skamieniałych tropów dinozaurów.
Obszar ten wyróżnia się wyjątkowo wysoką lesistością, a tutejsze lasy (m.in. Koneckie i Przysuskie) stanowią bezpośrednie przedłużenie dawnej Puszczy Świętokrzyskiej. Dominują tu lasy mieszane o unikalnym, podgórskim charakterze, gdzie kluczową rolę odgrywają jodła pospolita oraz buk zwyczajny, wyznaczające w tym regionie północną granicę swojego zwartego zasięgu. Towarzyszą im sosny, dęby oraz rzadki modrzew europejski polski. W zależności od podłoża, szata roślinna zmienia się od ubogich borów szpilkowych z borówką czarną na piaskach, po bogate florystycznie grądy i żyzne buczyny na glebach ilastych, w których obficie występują gatunki chronione, takie jak wawrzynek wilczełyko, widłaki czy parzydło leśne.
Wędrówki po Garbie Gielniowskim: