Wirtualna wędrówka: Zejście z Cieślara przez Soszów Wielki do Wisły Jurzyków, Polska
Trasa: Cieślar (921 m n.p.m.; 49.623253, 18.820342) – Soszów Wielki (886 m n.p.m.; 49.634081, 18.811705) – Schronisko na Soszowie Wielkim (792 m n.p.m.; 49.639278, 18.813740) – Daglezja (748 m n.p.m.; 49.635210, 18.820159) – Wisła Jurzyków (545 m n.p.m.; 49.632607, 18.845657)
Oznaczenie: czerwony szlak, zielony szlak, droga oznaczona na mapie
Długość: około 5,3 km
Czas przejścia: około 2:00 h
Suma podejść: 44 m
Suma zejść: 430 m
00:01:02 Cieślar
00:32:21 Soszów Wielki
00:42:41 Skrzyżowanie szlaków
00:43:43 Schronisko Soszów Wielki
00:47:52 Potok Jawornik
00:51:37 Skrzyżowanie szlaków
00:54:14 Potok
00:57:00 Zejście ze szlaku
01:02:39 Daglezja
01:06:04 Powrót na zielony szlak
01:09:42 Wisła Przelacz
01:14:30 Zejście ze szlaku
01:20:15 Skrzyżowanie
01:42:15 Potok Dziechcinka
01:43:09 Wisła Jurzyków
Soszów Wielki – szczyt o wysokości 886 m n.p.m. w Beskidzie Śląskim na granicy polsko-czeskiej. Znajduje się w środkowej części Pasma Stożka i Czantorii. Od północy sąsiaduje ze szczytem Soszów Mały a od południa sąsiaduje ze szczytem Cieślar. Wschodnie zbocza opadają do Potoku Jawornik a zachodnie zbocza opadają do Potoku Hluchová.
Soszów Wielki jest zbudowany z fliszu karpackiego, czyli naprzemiennie ułożonych warstw skał osadowych, które powstały na dnie dawnego oceanu w okresie kredowym. Cały ten masyw należy do większej struktury tektonicznej nazywanej płaszczowiną śląską.
Głównym budulcem szczytu i wyższych partii stoków są warstwy godulskie środkowe. Składają się one z grubych ławic twardych piaskowców o charakterystycznym zielonawym zabarwieniu (pochodzącym od minerału glaukonitu), które są pooddzielane cieńszymi warstwami łupków ilastych. Z kolei niższe partii stoków i podnóże góry tworzą starsze, ciemniejsze warstwy godulskie dolne, gdzie przeważają miękkie łupki.
Taka budowa geologiczna bezpośrednio wpływa na rzeźbę terenu. Odporne na wietrzenie piaskowce sprawiają, że grzbiet Soszowa zachował swoją wysokość i strome stoki. Jednocześnie układ skał – gdzie przepuszczalne piaskowce leżą na nieprzepuszczalnych łupkach – sprzyja powstawaniu naturalnych osuwisk na zboczach góry.
Soszów Wielki jest w większości porośnięty lasami regla dolnego, jednak ich struktura ma dwojaki charakter. Naturalną szatę roślinną tego masywu tworzą lasy liściaste i mieszane, wśród których dominuje żyzna oraz kwaśna buczyna karpacka. W drzewostanie tych lasów przeważa buk zwyczajny z naturalną domieszką jodły pospolitej oraz jaworu.
Obok lasów naturalnych, na stokach góry bardzo powszechne są sztuczne bory świerkowe. Stanowią one efekt dawnej, XIX-wiecznej gospodarki leśnej, kiedy to masowo wycinano pierwotne puszcze bukowo-jodłowe i zastępowano je szybko rosnącym świerkiem. Współcześnie w tych miejscach prowadzi się przebudowę drzewostanu, mającą na celu przywrócenie naturalnej równowagi biologicznej.
Charakterystyczną cechą Soszowa Wielkiego jest to, że pokrywa leśna nie jest jednolita. Las jest regularnie przerywany przez rozległe, widokowe polany grzbietowe i podszczytowe, które powstały w wyniku dawnej działalności pasterskiej, a obecnie służą infrastrukturze narciarskiej i turystycznej.
Ze szczytu Soszowa roztacza się w kierunku wschodnim i południowym szeroki widok na Beskid Śląski, Beskid Żywiecko-Orawski, Tatry i Beskid Żywiecko-Kysucki.
Na szczycie krzyżuje się znakowany na czerwono Główny Szlak Beskidzki i znakowany na niebiesko szlak turystyczny Wisła – Nýdek, Nýdečanka.
Film zarejestrowany w dniu 18 grudnia 2025 roku.
