Tag - Góry Hańczowskie

Góry Hańczowskie – według nieformalnego podziału grupa górska będąca najwyższą część Beskidu Niskiego w Polsce. Obejmuje ona tereny położone w dorzeczach górnych biegów Białej i Ropy. W skład Gór Hańczowskich zalicza się: masyw Lackowej (997 m n.p.m.); pasmo Białej Skały (921 m n.p.m.) i Ostrego Wierchu (930 m n.p.m.), którego przedłużeniem za Przełęczą Cigelka są szczyty Hrb (764 m n.p.m.) i Płaziny (825 m n.p.m.); pasmo Siwejki (785 m n.p.m.) z oddzielonym doliną Ropki masywem Bzian (740 m n.p.m.); pasmo Dzielca (717 m n.p.m.) i Bordiów Wierchu (755 m n.p.m.); pasmo Obycza (788 m n.p.m.), Jaworzynki (869 m n.p.m.) i Koziego Żebra (847 m n.p.m.), którego przedłużeniem w kierunku północno-zachodnim jest wał Polany (721 m n.p.m.), a za przełomem Ropy – pasmo Suchej Homoli (708 m n.p.m.).

Ukształtowanie terenu tworzą długie, wąskie grzbiety górskie i stromych stokach. Przebiegają one mniej więcej pod kątem 45 stopni w stosunku do równoleżników, z północnego-zachodu na południowy-wschód. Oddzielone są wąskimi i głębokimi dolinami rzek i potoków. Doliny są proste, szerokie i posiadają względnie płaskie dna. Grzbiety i doliny tworzą charakterystyczny ruszt, stąd też inna nazwa dla tego regionu to Hańczowskie Góry Rusztowe.

Pasma Gór Hańczowskich porośnięte są w większości lasami. Występują tylko dwa piętra roślinne: pogórza (do 550 m n.p.m.) i regiel dolny. Piętro pogórza tworzą pozostałości pierwotnych lasów dębowo – grabowych, olszy i zarośla wikliny w dolinach rzek, natomiast regiel dolny to lasy jodłowe, bukowe i sosnowe. Na wyższych pasmach występuje tu charakterystyczna dla tego regionu buczyna karpacka.

Wędrówki powiązane z tagiem GÓRY HAŃCZOWSKIE: