Wirtualna wędrówka: Szlak Twierdzy Kraków w Krakowie (część 7), Polska
Trasa: Skrzyżowanie ulic Reduta, Węgrzecka, ks. Józefa Meiera i Batowicka w Krakowie (50.1002128N, 19.9737375E) – Fort 47 Łysa Góra (50.1122547N, 19.9727933E) – Bateria B1 Węgrzce (50.1147131N, 19.9694147E) – Ostróg Fortu 47 Łysa Góra (50.1148422N, 19.9684244E) – Fort 47a Węgrzce (50.1160786N, 19.9660939E)
Oznaczenie: żółto-czarny szlak (Szlak Twierdzy Kraków)
Długość: około 3,3 km
Czas przejścia: około 1:00 h
Suma podejść: 64 m
Suma zejść: 16 m
00:00:29 Skrzyżowanie ulic Reduta, Węgrzecka, ks. Józefa Meiera i Batowicka w Krakowie
00:10:15 Węgrzce
00:32:35 Fort 47 Łysa Góra
00:42:17 Bateria B1 Węgrzce
00:45:44 Bateria B1 Węgrzce
00:49:32 Ostróg Fortu 47 Łysa Góra
00:53:22 Fort 47a Węgrzce
Kraków – miasto położone w południowej Polsce nad rzeką Wisłą, powstałe w X w n.e., formalna stolica Polski do 1795 r. dawna siedziba królów Polski. Na terenie miasta znajduje się wiele bezcennych zabytków, w tym najważniejsze wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO – Stare Miasto wraz z Zamkiem na Wawelu oraz Kazimierz.
Twierdza Kraków – unikalny zespół obiektów militarnych zbudowanych przez austriackiego zaborcę w latach 1848-1916 na terenie Krakowa i jego okolicach. Zadaniem twierdzy była obrona granic monarchii austro-węgierskiej przed wojskami carskiej Rosji. Twierdza składała się z kilkuset obiektów militarnych, takich jak forty, schrony bojowe, schrony amunicyjne, kawerny, baterie artyleryjskie oraz z obiektów zaplecza twierdzy, takich jak systemy komunikacji i łączności (w tym sieć dróg rokadowych), magazyny, koszary, ujeżdżalnie, szpitale, warsztaty produkcyjne i wiele innych. Obecnie istnieje około 100 obiektów, część z nich odnowiona i zagospodarowana. W celu popularyzacji Twierdzy Kraków powstał krajoznawczy „Szlak Twierdzy Kraków” łączący większość jego obiektów.
Fort 47 Łysa Góra – główny, artyleryjski, powstawał etapami od 1872 roku jako szaniec, przez fort półstały, aż do 1885 roku w wersji finalnej. Łysa Góra reprezentująca jednowałowy fort artyleryjski jest największym tego typu obiektem w całej twierdzy. Zadaniem obiektu było zabezpieczenie Traktu Warszawskiego, od strony którego można było się spodziewać ewentualnego ataku na twierdzę.
Bateria towarzysząca B1 Węgrzce powstała w latach 1902-03. Dzieło ziemne o narysie wydłużonego prostokąta, ze schronami pogotowia o kamienno-ceglanej konstrukcji ścian i stalobetonowych stropach, umieszczonymi w co drugiej poprzecznicy. Każda taka bateria posiadała trzy takie schrony. Wejścia do schronów pogotowia osłaniały półkoliste przelotnie z cienkiej warstwy betonu na blasze falistej, chroniące przed odłamkami.
Ostróg Fortu 47 Łysa Góra – należy do grupy fortecznej Węgrzce. Powstał w latach 1912-13. Jest to niewielki schron do ognia czołowego, uzbrojony w dwa karabiny maszynowe, umieszczone za tarczami pancernymi w strzelnicach przeciwrykoszetowych. Zbudowano go na planie nieregularnej litery L, z wejściem i oknem od strony zapola i pojedynczą strzelnicą dla broni ręcznej w ścianie od strony drogi. Ściany wykonano z betonu, z wyjątkiem tej od zapola, która powstała z cegieł.
Fort 47a Węgrzce – główny, pancerny, powstał w 1887 roku jako półstały fort artyleryjski. W latach 1892-96 całkowicie przebudowany na fort typu pancernego obrony bliskiej i dalekiej ‘Einheitsfort’. Wchodził w skład grupy fortecznej Węgrzce. Zadaniem obiektu było zabezpieczenie Traktu Warszawskiego, od strony którego można było się spodziewać ewentualnego ataku na twierdzę. Fort zbudowano na narysie zbliżonym do trapezu, z usytuowanym w centrum założenia ziemnym masywem, osłaniającym piętrowy blok koszarowo-bojowy z przybudowaną kaponierą szyjową. Fort nie brał udziału w bitwach podczas I wojny światowej.
Film zarejestrowany w dniu 11 maja 2021 roku.
